Zut Alors

Verhuizing

2011-02-21T09:40:00.000-08:00

Mijn website is klaar. Na endlich. Dus ik ben verhuisd. Volg me nu op www.zutalors.nl

Samen is niet beter dan alleen

2011-01-20T08:40:00.000-08:00

Volgens mij hebben we de tipping point bereikt op het gebied van samenwerkingen. Hartstikke leuk al dat voor elkaars karretjes-gespan, maar we beginnen door te slaan. Ontwerpers weten van gekkigheid niet meer wat ze moeten ontwerpen om op te vallen tussen de samenwerkingen.

Jeremy Scott voor Adidas, fall 2011

De druppel kwam in de vorm van deze afzichtelijke schoenen van Jeremy Scott voor Adidas. Nou is Scott niet de meest subtiele ontwerper dus je weet dat je iets kunt verwachten, maar dit? En welke idioot liet zich het paar aanmeten? Lil'Wayne natuurlijk.
Begrijp me niet verkeerd, ik vind Scott op zijn tijd een zeer vooruitlopende ontwerper met lef.

Ik schreef al eerder over samenwerkingen. Dat het niet altijd het gewenste effect heeft. Maar hoe komt het dat respectabele merken steeds weer ontwerpers aan zich moeten bieden? Adidas is een goed voorbeeld. Heeft een prima eigen ontwerpafdeling, een paar klassiekers waar ze op kunnen teren en zo nu en dan een succesvolle samenwerking zoals met Stella McCartney.
Adidas en Scott werken ook al langer samen, maar is een samenwerking niet een tijdelijke liefdesverhouding? Zoals H&M jaarlijks doet? Het lijkt wel of Adidas geen enkele strategie volgt. Werkt het bij anderen? Doen wij het ook. Werkt het dan bij ons? Blijven we het doen, ja-ren-lang.

Tijd voor iets nieuws. En verzin het eens zelf.

Boeren, terroristen en buitenlui

2011-01-12T07:11:00.000-08:00

Ik ben geboren en getogen (ver) boven de rivieren. Aan mijn lijf dus geen polonaise, al helemaal niet in een boerenkiel. Dat volwassen mensen graag drie dagen lang in de meest idiote kleding zuipend een maandsalaris erdoorheen jagen, in steden met tijdelijke, absurde namen die klinken als dorpen in het land der Laven en zich daar een jaar lang op verheugen is mij totaal een raadsel. Maar ik ben de beroerdste niet en denk graag mee over een carnavalskostuum. Dus hierbij mijn twee opties.

Wonen in 030

2010-12-15T13:50:00.000-08:00

Fotografie: Michel van Petten

Wonen in Utrecht. Dat kan op veel verschillende manieren ben ik afgelopen maand achter gekomen. Voor een woonmagazine dat ik met Fleur maakte, hebben we interieurs van binnen gefotografeerd die veel spannender zijn dan de programmering van Tivoli het afgelopen jaar. Utrechters zijn creatief wat betreft wonen, dat was duidelijk. Ohja, zaterdag Pastoe uitverkoop in de Pastoe fabriek.

Tekstofiel Foer

2010-12-09T02:08:00.000-08:00

Beeld: Visual Edition

Hoeveel moet je wel niet van woorden houden om met zo'n project aan de slag te gaan? Nou kennen we Jonathan Safran Foer ook wel als liefhebber en vooral maker van mooie zinnen, toch is dit project heel bijzonder. Foer heeft de verhalenbundelThe Street of Corodiles van zijn lievelingsschrijver, de Poolse schrijver en schilder Bruno Schulz, als basis gebruikt voor zijn nieuwe boek Three of Codes. Foer, laat met dit experiment vooral zijn liefde voor boeken zien.

Beeld: Visual Editions

Voor het nieuwe verhaal ging hij aan de slag met een schaar: door stukken weg te halen en zinnen samen te laten smelten, ontstond een nieuw verhaal. De Belgische ontwerpster Sarah de Bondt maakte het uiteindelijke ontwerp voor het boek. (Zie ook de mooie serie Vormgevers op de Belgische televisie).

The perfect cut

2010-12-07T23:40:00.000-08:00

Het Internationaal Filmfestival in Rotterdam begin volgend jaar belooft heel interessant te worden. Een van de programma's staat dit jaar namelijk in het teken van mode en film. In Out of Fashion wordt de groeiende wisselwerking tussen mode en onafhankelijke filmkunst getoond.

Premsela heeft daarom vier lezingen geprogrammeerd onder de titel The Perfect Cut. Filmmakers en experts praten over hun werk waarin zij veel bezig zijn met die wisselwerking. Zoals regisseur Zach Gold, die samen met het modehuis A.F. Vandervorst de flm String Theory maakte.

Out of Fashion richt zich vooral op hoe modehuisen, avant-garde ontwerpers en jonge, nog onbekende modeontwerpers film, video en online media gebruiken om hun ontwerpen en visie vorm te geven. Een interessant snijvlak, waar sowieso altijd veel gebeurd, ook op commercieel gebied.

Ik heb begin 2000 ergens, voor Strictly magazine een artikel geschreven over de invloed van mode op film en vise versa, want die is groot. Zeker op commercieel gebied. Iets verouderd, maar nog steeds leuk om te lezen. Hierbij als pdf.
Net als in de film

Season Wishlist

2010-12-05T12:37:00.000-08:00

1. Sloffen van Urban Outfitters
2. Vrijheid van Jonathan Franzen
3. Een ouderwetse Quilt van Urban Outfitters
4. Une famille a croquer, Les Nereides
5. London fashion designers, vingerpoppetjes van Rubbish
6. Notebook voor iPhone, Moleskine

Ontdek-je-plekje

2010-12-02T04:50:00.000-08:00

Utrecht begint steeds meer plekken te krijgen waar nieuwe, spannende initiatieven kunnen ontstaan dankzij (expositie)ruimte, goedkope werkplekken en vooral evenementen waar verschillende disciplines samen kunnen komen. Na Sophies Al heeft nu DesignerCafé haar deuren geopend afgelopen week. Het DesignerCafé is voor jong modetalent en is een initiatief van onder meer de mode-afdeling van de Utrechtse kunstacademie. Het gebouw aan het Janskerkhof biedt ruimte aan een shop, een zaal om cursussen of lezingen te houden, natuurlijk een grote werkruimte en expo ruimte. En binnenkort hebben ze ook een webshop.

Ik ga op naaicursus voor beginners. Wie gaat mee?

Steniging in beeld

2010-12-01T01:35:00.000-08:00

De Canadese National Post koos er vorige week voor om op een expliciete manier het proces van steniging te laten zien. Volgens Farshad Hoseini, hoofd van de International Committee againstExecution zijn er tenminste 150 mannen en vrouwen gestenigd (tot de dood er op volgt) in Iran. Helaas zijn exacte cijfers niet te noemen, omdat "het bijna onmogelijk is een lijst te verkrijgen met namen, vanwege de censuur die de Iraanse regering systematisch uitvoert over dit soort onderwerpen."
Afgelopen zomer kwam de zaak van Sakineh Mohammadi Ashtiani in het nieuws. Zij was in Iran veroordeeld tot steniging vanwege overspel en later kwam daar nog moord bij. Haar twee kinderen hebben andere landen opgeroepen druk uit te oefenen dit tegen te houden. Na protesten uit de hele wereld is de executie door steniging omgezet in ophanging. Sakineh zegt na marteling de bekentenis te hebben gedaan en heeft deze ook weer teruggetrokken. De Iraanse regering wil niets los laten over de zaak. Volgens berichten is Sakineh nog in leven en wacht ze haar straf af in de gevangenis.

Voorbereid de winter in

2010-11-24T05:05:00.000-08:00

Dit jaar was ik eindelijk verstandig wat betreft mijn winterjas. Ik kocht hem op mijn slippers in augustus. Sinds september ben ik op zoek naar de ideale winterschoenen; schoenen die overal onder kunnen (broek en rokjes), mooi zijn en niet na een regenbui uit elkaar vallen. Het liefst wilde ik een spekzool, omdat ik die mooi vind.

Het bleek een onmogelijk opgave. Zelfs in Berlijn kon ik niets vinden en de Bella Wedge van Filippa K, die dicht in de buurt komt van mijn ideale schoen, was overal uitverkocht.

Nu twijfel ik ontzettend. Piet, Reinier en Erwin hebben vrijdag sneeuw voorspeld. Moet ik niet gewoon de Sorel kopen, die ik sowieso wel leuk vind om te zien, maar het is natuurlijk geen laars die je lekker onder je rokje aandoet als je gaat dansen. Dit is puur praktisch (wat wijst op ouder worden..), maar wel heel comfortabel. En zodra het sneeuwt is ie overal uitverkocht.

Iemand een goed idee?

Vrijdagmiddag danstijd

2010-10-29T07:04:00.000-07:00

Vanmiddag op Mark Ronsons Bang Bang Bang, van zijn laatste album waarbij ik niet snap dat dit nummer niet is opgepikt..

Als iemand weet waar Amanda Warner haar geweldige pak vandaan heeft, hoor ik het graag!
En nu dansen.

Al het goud dat eerlijk blinkt

2010-10-08T00:00:00.000-07:00

Als we vrij lopende kippen eten, eerlijke katoenen spijkerbroeken dragen en een boom kunnen planten als we hebben gevlogen, waarom zou je gouden koningsketting dan niet op een eerlijke en duurzame manier verkregen zijn? Dus bedacht Solidaridad de Goed Goud campagne om aandacht te vestigen op dit probleem. Het is tweeledig. Aan de ene kant is de winning van goud slecht voor het milieu, dankzij het niet goed verwerken van kwik bijvoorbeeld. Daarnaast is het ook slecht voor de gezondheid van werknemers en worden werknemers bij verre niet beloond naar de waarde van het goud dat ze omhoog halen. Kortom, tijd voor actie. Het kost 15 euro, maar daarmee worden arbeiders geschoold en certificering voor kleine mijnen behaald. Zo eerlijk als goud dus.
Je krijgt als dank een armbandje ontworpen door Bibi van der Velden cadeau.

Urban Beekeeping

2010-09-09T08:10:00.000-07:00

Op de daken van New York zijn steeds meer jongeren bezig met een nogal interessante hobby. Het houden van bijen. Met een eco-friendly state of mind is het helemaal geen gek idee en het is sinds kort legaal New York. Bijen zijn belangrijk voor de bestuiving van bloemen en gewassen in de stad, daarnaast geven ze honing en was waarmee je crèmes of andere verzorgingsproducten kunt maken. Overigens moet je in Nederlandse steden nog om toestemming vragen.

Ik zou best een bijenkorf in de tuin willen hebben, er zitten in de zomer zat bijen hier.

Foto: The Selby
Met dank aan Tuingeluk

La vie en Rouge

2010-08-19T02:44:00.000-07:00

Lang leve mijn rooie lokken (oranje afhankelijk van interpretatie). Eens in de zoveel jaar zijn ze weer 'in' of 'streetcredible' en kan ik weer een seizoen mee. De eerste tekenen kwamen natuurlijk met Born Free van M.I.A. Dan was er de dame uit Mad Man. En in de mode is dit najaar alles 'naturel, natuurlijk en zolang het er maar natuurlijk uitziet' en daar hoort rood haar dan ook altijd weer bij. Net zoals bij breisels... In Parijs pikte ik nog de Jalouse op (scheelt toch weer een euro of drie) en die had meteen maar een heel nummer gewijd aan roodharige vrouwen. Met Karen Elson als boegbeeld.

Picture 'perfect'

2010-08-04T01:32:00.000-07:00

Deze Time viel gisteren op de mat hier. De foto is schokkerend, het verhaal net zo, al kennen we het eigenlijk al jaren. Deze vrouw is verminkt, haar neus en oren zijn afgesneden, na ‘snelrecht’ van de Afghaanse Taliban. Zij vluchtte van haar schoonfamilie omdat zij haar mishandelde en als slaaf misbruikte. Haar vluchtpoging eindigde in deze verminking. De titel van het verhaal heeft inmiddels voor discussies gezorgd. Maar feit blijft dat dit nog steeds gebeurt in regio's in Afghanistan en Pakistan. Zolang de Afghaanse regering nog steeds met de Taliban om tafel wil, is dat een stilzwijgende goedkeuring van onderdrukking en mishandeling van vrouwen.

Lees hier het verhaal.

Things that make you go Zut Alors!

2010-07-16T05:18:00.000-07:00

Ik heb weer iets gekocht om de verpakking! Het wast niet superwit, het verwijdert geen langzittende kalkaanslag, maar het is prachtig mooi, natuurlijk verpakt en smaakt heerlijk. Het heet Clipper Tea en komt in kartonnen doosjes met geweldig design. Net of je een kopje thee drinkt bij Alice in Wonderland: niet aan tafel bij de mad hatter, maar gewoon op een paddenstoel. En ze zijn ook nog eens ontzettend Fair Trade en doen van alles voor kindertjes. Have a nice tea!

Altijd op zoek naar die ene perfecte

2010-06-11T05:41:00.000-07:00

Waar de golven het hardst stukslaan op het onderliggende rif, breken ze het mooist. Met een open zee en het beste van de natuurlijke omstandigheden kun je je bevinden in de ultieme golf, voor de kust van Tahiti. Samen met Kelly Slater en Raimana Van Bastolaer.

Om de golf in al haar glorie, van binnen en buiten te bekijken, moet je de film The Ultimate Wave Tahiti zien. In 3D opgenomen, maar ik hen hem in het Omniversum gekeken. Het kost je een beetje pijn in je nek om een golf 180 graden te willen volgen, maar het is prachtig om van zo dicht bij mee te maken. Net of je zelf in de barrel zit. Je mist nog net de emmer water die wordt leeggegooid. In deze film komen prachtige beelden van de Frans Polynesische Eilanden, de perfecte golf en de wetenschap over golven samen. Slater komt samen met een groep vrienden naar het eiland, op zoek naar die perfecte golf. Om na veel wachten en ultieme surfsessies weer rusteloos op zoek te gaan naar de volgende golf.

Het Omniversum kijkt nu of ze de film in het programma opneemt. Waarschijnlijk is de film dan te zien eind deze zomer.

Things that make you go Zut Alors!

2010-06-07T09:14:00.000-07:00

Laten we even dansen, door de kamer, op je tenen, van links naar rechts, en daarna weer verder gaan met waar we mee bezig waren.

Kredietcrisissurfen versus board couture

2010-05-18T14:45:00.000-07:00

Back to basic, crisissurfen, gewoon baldadigheid, anders willen zijn, ik weet niet goed wat de eerste bezielde, maar ineens waren daar filmpjes van mensen die surfden op hout. Gewoon een houten plank. Inmiddels heeft het fenomeen een naam: Alaia. En zoals met iedere trend die een naam krijgt, wordt het drijfhout inmiddels voor een aardig prijsje (zo'n 800 dollar) getuned, geschaafd en 'surfklaar' gemaakt. He ja, lang leven de eenvoud..

Nee, doe dan gewoon een high end plankje van Meyerhoffer. Colette doet er zelfs een trendy chloorvrij papiertje voor je omheen. Alleen die vorm...
(De Meyerhoffer is bedoeld voor de longboarder die bij hogere golven ook zo nu en dan eens een lekkere scherpe bocht wil draaien of voor de shortboarder die te lui is om te peddelen :-)).

Fashion rears its ugly head

2010-04-13T02:33:00.000-07:00

Waar het ineens vandaan komt, wie de eerst stap durfde te nemen, welke junior op de ontwerpafdeling bedacht dat het misschien leuk was om weer eens 'basic' te gaan. Het blijft het grote raadsel van de modewereld. Feit blijft dat wij komend seizoen weer zitten opgescheept met de joggingsbroek als mode-item.

Ooit geadopteerd door ballerige studenten die de noncha-look als mooie tegenhanger van het jasje-dasje op de club zagen. Favoriete look van het kauwgomkauwende scootermeisje die hem het liefst combineren met bontkraag bomberjack en UGGS. En niet te vergeten de Mocro-jongens die naast hun Bob Bayer Armani outfit, minimaal gezoolde gypmschoenen en glimmende parka met syntetische bontkraag ook niet vies zijn van het stukje katoen.

Combinatie-angst
Jij denkt nu: jamaar je hoeft er toch niet in te lopen? En ik denk dan: nee, inderdaad, maar ik moet er wel tegenaan kijken. En met dank aan alle modeprogramma's, modebladen en modeblogs, denken veel jonge Nederlandse vrouwen dat ze verstand hebben van mode. Met als gevolg dat de joggingsbroek gecombineerd gaat worden met stilleto's, jasjes met puntschouders, Bretonse truien en flatjes.
Basic kan prachtig zijn, denk aan APC of Humanoid, maar sommige dingen moeten gewoon blijven waar ze horen. In dit geval is dat in de sportschool. Of op de scooter...

It-place op papier

2010-03-19T06:25:00.000-07:00

De (liefst black & white) snapshot, geschoten met een simpele Pentax of ander handcameraatje zijn heel snel The Place to be (on) geworden. Michael, Daisy, Terry, Chloe, Aurel, Jared, Spike. Als ze elkaar niet fotograferen, dan fotograferen ze wel hun meedinerende, -feestende, -neukende umfeld. Olivier Zahm (Purple Magazine en kunstcriticus) en Terry Richardson zijn een beetje de aanstichters met hun blog.

Dankzij de heren kun je bij de een mooi zien wat er bij de andere aan die kant van de zaal gebeurt en vice verse. Voor het totaalplaatje. Handig.

Genante campagnemomenten

2010-03-01T08:50:00.000-08:00

Verkiezingstijd! En maar liefst vier maanden lang. Kunnen we weer genieten van kokende politici, boze politici, theeleutende politici en zingende politici. Want op een of andere manier krijgt iedere politicus, lokaal en landelijk, het op zijn heupen zo rond verkiezingstijd en waagt zich vervolgens aan de meest idiote bezigheden. Waarschijnlijk omdat ze denken dat wij, het volk, ze dan 'zo lekker gewoon vinden'.
Wat de achterliggende gedachte is, daar ben ik nog steeds niet over uit. Misschien willen ze hip zijn, jong overkomen of laten zien dat er achter het (mantel)pak en ambtenarentaal toch zeker wel een 'vlotte jongen' zit.

Ik geniet er enorm van, al red ik soms uit gene niet het hele riedeltje af te kijken/luisteren. Een bloemlezing van genante verkiezingsmomenten dan maar?

Vrouwen voor vrouwen in de gemeenteraad. Hebben deze vrouwen kinderen in de pubertijd ofzo? Dat ze dachten: laten we ze er eens lekker een extra schaamtegevoel bij geven?

Wie heeft op den burele van de Christenunie zitten researchen naar jongerentrends?

Wel grappig overigens dat de overheid dan weer zegt dat je niet hoeft te freerunnen om te stemmen tijdens de gemeenteraadsverkiezingen.

Cos onlie he can trust on dem

En dan zijn er nog wat zingende partijen, zoals het CDA die niet heel goed is met de rijmelarij. D'66 deed het lekker hip met band. En de SP heeft huiszanger Bob Fosko en doet in een gezellig-Madness-ish clipje nog even het sociale riedeltje.

Lang leven campagne tijd! Wie het eerst zijn broek laat zakken, krijgt mijn stem.

Lady Gaga alsjeblief weg

2010-02-15T10:56:00.000-08:00

Soms vraag ik me af of ik de enige ben met een grondige hekel aan Lady Gaga. De media loopt weg met haar, modemensen houden van haar en haar muziek doet het ongelooflijk goed. Waarom? Ik weet het niet. Ondanks haar uitzinnige kostuums, begaat ze toch echt mode faux-pas na mode misser. Wees nou eerlijk, ze ziet er toch niet uit?!

Als ze nou een briljant zangeres was, met een eigenzinnig en vernieuwend repertoire... Ik hoop maar dat ze live in ieder geval minder vals zingt dan Madonna. Al klinkt Gaga's stem of een one-night-stand oraal net iets te diep is gegaan. En haar flirtages met Warhole en Dali lijkt soms een goedkope manier om haar intellect fijnzinnig op te krikken. Zegt het niet genoeg dat Perez Hilton haar praktisch heilig heeft verklaard?
Anyways, normaal zou het me geen jota schelen, maar op een of andere manier irriteert ze me mateloos, en omdat ik blog, kan ik dat lekker even kwijt.

Stof tot nadenken

2010-02-10T03:21:00.000-08:00

Zondag ga ik naar het museum. Het Centraal in Utrecht heeft namelijk een retrospectief van Alexander van Slobbe, toch wel een van Nederlands meest innovatieve en vooral 'experimentele' ontwerpers. Experimenteel tussen de aanhalingstekens omdat Van Slobbe geen Bas Kosters van de jaren '90 was. Zijn experiment zat meer in de vernieuwende kijk op mode maken en de samenwerkingen die hij aanging met artistieke mensen buiten de mode. Nieuwe technologieën, nieuwe materialen en nieuwe vormen maakten Van Slobbe in de jaren '90 tot een van de voorlopers in het Dutch Modernism. Het vakmanschap en afwerking tot in de details maakt dat zijn ontwerpen vooral populair zijn in Japan. Sinds enkele jaren is zijn eerste modemerk Orson + Bodil weer nieuw leven ingeblazen. Daarnaast houdt Van Slobbe zich bezig met samenwerkingen, onder meer met PUMA.

"De tentoonstelloing Stof tot nadenken toont niet alleen de uiteindelijke ontwerpen, maar doet de dynamiek en het creatieve proces van modevormgeving ervaren: Van Van Slobbes persoonlijke archief in de vorm van patronen, stofstalen, films en foto’s tot bestaande en nieuwe samenwerkingsverbanden met onder anderen Claudy Jongstra, Koninklijke Tichelaar Makkum, Marc Mulders en PUMA."

Stof tot nadenken - Alexander van Slobbe, een onafhankelijke vormgever in de mode.
Van 13 februari - 16 mei. Centraal Museum Utrecht.

Improvisatie voor een lach

2010-02-09T03:56:00.000-08:00

Ik denk dat Improv Everywhere een van de leukste en grappigste organisaties van Amerika is. Ze zijn al een paar jaar bezig om op onverwachte plekken onverwachte situaties te ensceneren. Zoals bovenstaand filmpje. (Misschien ken je de beroemde 'freeze' scene in een treinstation).
Improv Everywhere heeft voornamelijk als doel mensen te laten lachen. En dat is inderdaad een stuk gezonder dan allemaal sjacherijnen op straat.
Check hun YouTube kanaal voor meer hilarische filmpjes. Mijn favoriet is de Food Court Musical, check vooral de reactie van de mensen als de meeste onverwachte medewerker begint te zingen. Zo cool..

Bushido, angenehm

2010-02-08T07:33:00.000-08:00

Duitslands nieuwste publieks- en medialieveling is een rapper uit de Berlijnse 'ghetto'. Hij heet Bushido, oorspronkelijk een codenaam voor Samurai, en rapt graag over het leven op straat, geweldadige thuissituaties, zijn Mercedes S-klasse en heel veel geld. Goed vrouwonvriendelijk en flink homofoob kun je hier spreken van een echte Duitse gangsta-rapper.
Maar ondanks dat heeft hij een enorm groot en vooral breed publiek dat naar zijn optredes komt. Ook viel hem al twee keer de MTV Europe Award - beste Duitse act, ten dele. Deze troetel-Tunees is dan ook inmiddels een veelgevraagde gast in de Duitse media. Een van de redenen daarvoor is zijn film Zeiten änderen dich, waarin zijn levensverhaal uit de doeken wordt gedaan. Het is een verfilming van zijn eerder verschenen autobiografie.

Bushido is enorm populair bij Duitse jongeren (ook vrouwen, die voor het gemak maar niet luisteren naar de teksten) maar zijn persoon is ook omgeven door incidenten. Bewakers die een bezoeker in elkaar slaan ("Hij zat aan de banden van mijn Mercedes"), de ruzie met Aggro Berlin, het label dat hem groot maakte en zijn nationalistische fans. Zijn teksten worden soms als nationalistisch, zelfs extreem rechts ervaren ("Salutiert, steht stramm, ich bin ein Leader wie A."), al ontkent hij dit. Ook heeft hij er een handje van nummers te 'sampelen' zonder dit eerst aan de originele artiest te vragen.

Toch is het opvallend dat deze Duitse Eminem de status van onze Ali B heeft bereikt. Maar waar Ali zingt over kinderen en vrede, doet Bushido dat over.. naja, net even andere zaken. Hij zit nog net niet gezellig te je- en jij-en met Angela Merkel, maar zijn mening wordt graag gehoord door het Duitse Journaille, ondanks dat zijn teksten nou niet van een problematiek-signalerend hoog niveau zijn. Het leven in de buitenwijken van Berlijn blijkt tekstueel net zo hard als die in Parijs of New York.
Waar in Nederland de 'realiteits' rap van een muzikant als Appa geen groter publiek dan zaaltje buurthuis bereikt, lopen de Duitsers weg met hun Bushido en is zijn verhaal gemeengoed van de gemeenschap geworden.

Kunst en de bal

2010-02-03T04:23:00.000-08:00

Hoewel niet alles pais en vree is in het Afrikaanse voetbal, zoals de drie doden bij beschietingen van de bus van het Togolees voetbalteam op de grens van Congo en Angola, moet het komend WK Afrika als voetbal-'natie' op de kaart zetten. Ondanks dat het hier om heel veel landen gaat, is de voetbal de vredeskelk van dit continent. Op straat dan. Voetbal is een mooi tijdverdrijf en verbroedert. In het stadion is dit overigens andere koek, daar komt geen hond. Zelfs tijdens de Africa Cup (het Afrikaanse EK). Egypte heeft eens een leger op de tribunes laten plaats nemen, uitgedost als fans, om de vernedering van een leeg stadion te voorkomen.

De one-piece outfit van Kameroen tijdens de AC-2004 waar de Fifa over viel.

Puma heeft Afrika al lang geleden geadopteerd als uithangbord van zijn kleding en schoenen. Het Kameroenees voetbalelftal speelt sinds '97 in de nieuwste probeersels van Puma, soms tot ongenoegen van de FIFA.

Met het aankomend WK heeft Puma de zaken nog grootser aangepakt, met als klapstuk een samenwerking met kunstenaar Kehinde Wiley.
Kehinde Wiley is een gewild kunstenaar du moment. Zijn schilderwerken verwijzen naar oud Westers werk, zoals het portret van Napoleon van de schilder Jacques Louis David waar Wiley een zeer eigentijdse variatie op heeft gemaakt. Wiley schildert in ouderwetse opstellingen, zoals machtige mannen eeuwen geleden vaak werden geportretteerd, maar zijn hoofdpersonen zijn donkere moderne mannen, vaak gekleed in Afrikaanse stoffen en voorzien van hippe accessoires. Ongetwijfeld dat menig gefortuneerd rapper zich al heeft laten portretteren door Wiley. Zijn stijl is groots en zeer gewild.
Voor Puma heeft hij enkele grote Afrikaanse voetballers vereeuwigd en een kledinglijn ontworpen. De afbeeldingen zijn nu voor even te zien in de Space Topography of Art in Parijs en de kleding is te koop bij o.m. Colette.

Nieuw appeltje

2010-02-03T04:21:00.000-08:00

Nieuwe leader, nieuw logo, nieuwe website, het werd eigenlijk ook wel tijd dat Klokhuis, toch wel het meest toekomstgerichte kinderprogramma van de nps zelf eens vernieuwde. Niemand minder dan KesselsKramer zorgde voor het nieuwe logo en de stop motion leader werd geregisseerd door Johnny Kelly.

"Het Klokhuis" End titles from Johnny Kelly on Vimeo.

Black & blue

2010-01-27T03:01:00.000-08:00

Nieuw modeseizoen, nieuwe make up trends. Na alle nudity van het afgelopen seizoen, mogen de rode lippen best blijven, maar kan voor de rest wat mij betreft de knuppel in het hoenderhok.
Blauw en zwart voor de ogen, met een glittertje om het af te maken. Bij de haute couture show van Givenchy zag je de gothiclook al op de porseleine gezichtjes (fijn, staat ook mooi bij een witte huid).

Ook geeft het ruime mogelijkheden mijn favoriete merk Urban Decay weer te laten verschepen. Als er een merk goed is in 'verkeerde' make up kleuren ruim in het assortiment opnemen, dan is het Urban Decay wel. Dus, V&D, wanneer gaat Sephora dit merk hier ook verkopen?

Op 't platform

2010-01-19T07:47:00.000-08:00

Vive Celine, vive Phoebe Philo. Zo mooi, zo simpel en eenvoudig, maar zo stijlvol. Mijn favoriet (en meest hbb (haalbare betreft budget)): de plateau-sandaal. Zodra de eerste zonnestralen mijn voeten bereiken, is het sowieso kiezen tussen de plateaus, klomphakken en sleehakken. En ze zijn er in alle soorten en maten! Zelfs voor de stylish verpleegsters heeft Lagerfeld een leuk klompje ontworpen.

Things that make you go Zut Alors!

2010-01-12T05:33:00.000-08:00

Beeld: materialiste.
Het is voor veel merken wel een heel makkelijk marketingtrucje om een ‘relevante’ naam in de mode- danwel lifestylewereld te vragen om een trendy tintje aan je collectie te geven. Diepste dieptepunt: Lindsey Lohan voor Ungaro. Maar genoeg sportswear, streetwear, highstreet en andere merken vertonen dit slettengedrag ook. Samenwerkingen leken wel de modeplaag van 2009. Met soms monsterlijke ‘liefdesbaby’s’ als gevolg.

Er zijn natuurlijk ook hoogtepunten. Merken die het wel snappen. Deze komt zeker in mijn top 5-lijstje: Burberry & Colette. De klassieker van Burbarry in een nieuw jasje voor Colette.
De korte trenchcoat met gedrapeerde onderkant en de details bij de mouwen van de lange versie geven de jassen bijna een haute couture uitstraling. Ontzettend Burberry, maar zo mooi bij mijn sneakers.

De jassen hangen eind februari bij Colette.

Chanel, blijf bij je leest

2010-01-06T05:11:00.000-08:00

J’adore Chanel, absoluut. Als ik altijd gefietst zou worden in plaats van zelf te moeten trappen, zou ik immer het huis uitgaan in een LBD met een wollen jasje. Maar waar Coco Chanel eenvoud en elegantie in de mode heeft gebracht, vind ik dat de heer Lagerfeld soms doorslaat in zijn expansiedrift van het merk Chanel. Vooral in het gevoel dat hij ‘cool’ moet zijn. Terwijl juist de ontwerpen van Chanel zo bijzonder zijn omdat zij zich verzette tegen de gevestigde orde.
Nieuwe ‘lijn’ van Chanel? Surfplanken. Het ontgaat me compleet waarom Karl Lagerfeld niet gewoon een lederen zadel met logo voor het paardrijden heeft laten maken, maar wel een surfplank op de markt brengt. Behalve dan dat ook surfers vaak erg stijlvol in Little Black Suites zijn.
De plank is ook nog eens voor een flinke golf. Dit is geen beginnersboardje. De specificaties kan ik nog niet ergens vinden (de surfplank schijnt alleen in Brazilië te koop te zijn). Maar ik ben benieuwd welke fashionista die ruim vierduizend dollar op tafel legt om zich te storten op een nieuwe hobby ‘because Karl said so’.

Ps. In het kader van ‘onderzoeksblogging’ zou ik de surfplank natuurlijk wel een keer willen proberen. Mocht iemand hem thuis hebben staan...

Vintage media

2010-01-05T04:54:00.000-08:00

Je zou misschien kunnen zeggen dat soberheid voor de 21e eeuw de decadentie van de jaren '90 is. Na de zondvloed ga je per slot van rekening terug naar de basis. Dat zie je onder meer bij muziek, mode en media. Dus zou je ook kunnen zeggen dat de Aldi gewoon ontzettend vooruitstrevend is met zijn aanbieding van komende woensdag. En dat maar voor 59 euro!
Dus, we faxen?

Give me heads with hair

2010-01-02T04:04:00.000-08:00

In Amerika noemen ze ‘hoogglans’ haar van donkere vrouwen ook wel Good Hair. Vrouwen met Afro-haar (kroeshaar) hebben dan geen Good Hair. Waar ze deze ‘wijsheid’ vandaan halen is me een raadsel, maar dat de zaken gecompliceerder liggen dan alleen de doorkambaarheid van haar dat door de chemicaliën is gehaald, mag duidelijk zijn. Chris Rock wijdde er zelfs een hele documentaire aan, genaamd Good Hair. Twee jaar lang bezocht hij kapperszaken, beautysalons, producenten van haarmiddelen en Indiase tempels om uit te vinden wat nou Good Hair is en waarom dit zo belangrijk is. Tyra Banks wijdde er ook een show aan, omdat het in haar ogen een verkapte identiteitscrisis van donkere vrouwen is . ‘Want’, zo zegt een van de vrouwen in het panel, ‘wanneer je haar echt Good Hair is, heeft het The White Girl Flow’. De Wat?! Het was idioot om te zien hoe volwassen vrouwen het haar van hun drie jarige dochter chemisch behandelen, omdat ze anders ‘gepest’ wordt en er niet bij hoort. Waar zijn de goeie moeder-dochter gesprekken gebleven?
Jeetje, is dat even schrikken. Wat is er gebeurd met de emancipatiebeweging bij donkere vrouwen? Vooral in Amerika had ik wel verwacht dat trots een zeer belangrijke rol speelt. In Nederland had ik gehoopt dat vrouwen slimmer waren, meer kennis hadden van hun geschiedenis om dit soort bizarre opmerkingen te plaatsen.
Of blaas ik het op en is het toch gewoon een kwestie van als je haar maar goed zit?

De 'helden' van 2009

2009-12-23T02:50:00.000-08:00

Foto: Zelfportret van Colton Harris-Moore gemaakt met gestolen camera.

Grappig, in een jaar waarin Barack Obama president van Amerika werd, Usain Bolt weer een onmogelijk nieuw wereldrecord liep en Lara Stone (geen size 0) het model-du-moment is zou je toch denken dat we helden in overvloed hebben. Maar voor sommige jongeren waren de helden van 2009 niet diegene die voor kleine wonderen zorgden.
In Washington State is voor veel jongeren de held van het moment Colton Harris-Moore, een 18 jarig crimineeltje, op de vlucht voor de politie (al een behoorlijke tijd zelfs), die slaapt in de bossen en steelt op blote voeten om geen afdrukken achter te laten. Hij heeft inmiddels 13.000 + leden op de Facebookpagina die voor hem werd opgericht. Daarnaast zijn T-shirts met zijn afbeelding en de teksten 'Fly, Colton Fly' & 'Momma Tried' niet aan te slepen! Om even met een 'devote' van Facebook te spreken: "we admire him because he is doing what we only wish we could do...to break free of our life that has us all bound down and live free ...moment to moment not knowing what tomorrow will bring or even the next hour...stay free colton." En "I just read the news article on Colton in Time Magazine. You are amazing and my new hero! We should all be so brave and run away into the unknown."

Hetzelfde gebeurde eerder dit jaar in Frankrijk met Tony Musulin, een Franse geldloper die met tientallen miljoenen uit zijn wagen op de vlucht sloeg. Ook voor hem kwam er een Facebookpagina en werden T-shirts met zijn afbeelden gedrukt en gedragen. Het was vooral de crisistijd die Mussulin sympathie opleverde onder de Franse jongeren.

Hoe komt het toch dat iemand die 100 meter onder 9,7 seconde kan lopen zijn heldenstatus moet delen of zelfs moet concurreren met iemand die op de vlucht is voor politie? De vrijheid van het individu wordt zowel bij Harris als bij Mussolin geïdealiseerd en verheerlijkt daarbij de middelen. Toch grappig. Dat je denkt in een tijd te leven waar alles kan en mag, maar juist strijders voor vrijheid zo hoog worden geplaatst door jongeren...

Hipster nagels

2009-12-17T07:13:00.000-08:00

Mooie nagels dankzij American Apparal, want het Amerikaanse basic merk gaat de cosmeticamarkt veroveren met maar liefst 18 verschillende kleuren nagellak.
De kleuren zijn geïnspireerd op het bedrijf zelf, zo is er de kleur van onbewerkt katoen en is de mintgroene versie dezelfde kleur als het notitieblokje gevonden op de 7e verdieping van het hoofdkantoor... Juistja.. Maar eerlijk=eerlijk, als ze een leuk triblend grijs lakje hebben matching m'n shirts, maak ik de reis naar Rotterdam. De lakjes gaan namelijk wereldwijd de winkel in, hoezee.

Happy Hanukka

2009-12-16T04:43:00.000-08:00

In New York floreert de Joodse music scene, en vooral nu met Hanukkah zingt menig hip NY bandje over het aansteken van de menorah. Grappig. Dat is nog eens iets anders dan kerstliedjes van onze Volendamse troubadours. Nog een om het af te leren: de Macaroons met Hurry up and light the candles.

Things that make you go Zut Alors!

2009-12-16T03:21:00.000-08:00

Ik zou heel graag in Tim Burtons wereld willen wonen. Hij is ook de enige die mij naar een musical kan laten kijken.

Het duurt nog een paar maanden, maar de trailer van Alice in Wonderland is net uit en het is... Wonderlovely!

Heel veel dooie mensen

2009-12-15T12:24:00.000-08:00

Zombies met halloween

Ja, 2009 was inderdaad het jaar van de zombies, zoals Rory vorig jaar al voorspelde. Michael Jackson ging dood (dat hielp natuurlijk ook wel) en zo werd de zombieflashmob populair.

Er waren zombiefilms. Er werd zelfs een proefschrift geschreven over zombies. Philip Munz, student aan de Carleton University in Ottawa, keek in zijn vrije tijd (te) veel zombiefilms en kwam tot de conclusie dat zombies 'een klassiek paradigma van een snelverspreidend virus', zijn want ja, als er een bijt, wordt de gebetene ook zombie enzovoort. Hij ontwikkelde een rekenmodel waaruit bleek, dat bij een stad van 1 miljoen mensen en 1 zombie, iedereen binnen zeven tot tien dagen dood danwel zombie is. Het geweldige proefschrift kreeg de naam: Infectious Disease Modelling Research Progress.

Maar het zijn niet alleen zombies waar onder jongeren een zekere fascinatie voor heerst. De nacht brengt meer spannende avonturen. MTV heeft namelijk net zijn casting afgerond voor een nieuwe (oude) serie: Teen Wolf. Ja, een remake van de jaren '80 film met Michael J. Fox, waarin hij een scholier speelt die 's nachts in een weerwolf verandert.

Was de weerwolf de zombie van de jaren '80? Michael Jackson was beiden in Thriller, toch was zijn weerwolf look overtuigender, ik was banger. Die ogen...

Tshirt: freshcotton.

Ben benieuwd wat het nieuwe jaar brengt... Maar met alle nieuwe indie bandjes hebben we geen zombies meer nodig, die zien er sowieso wel uit of ze doodgaan.

De echte dandy woont in Congo

2009-12-07T02:35:00.000-08:00

Beeld: Gentleman of Bancongo Brazzaville, Daniele Tamagni.

Ze worden Le Sapeurs genoemd, naar Le Sape. Een subcultuur in de straten van republiek & democratische republiek Congo. Le Sape staat voor Société des Ambianceurs et des Personnes Élégantes ofwel: Sociëteit van smaakmakers en elegante personen.

Smaakmakers zijn het zeker. Le Sapeurs zijn namelijk mannen (en een enkele vrouw) die altijd sharp en dandy gekleed gaan. In pakken van grote merken, in een vrij flamboyante kleurstelling (met een strikte dresscode dat je niet meer dan drie kleuren combineert in je outfit) en zeer stijlvol afgemaakt met sigaar (ook al rook je niet) en de juiste accessoires. Le Sapeurs hebben hun roots ten tijden van de Franse kolonisatie, toen de Franse witte (toen nog als superieur en dus als beter gemanierd gezien) elegant gekleden mannen de dienst uitmaakten. André Grenard Matsoua was niet alleen een belangrijk politicus, maar ook de eerste Congolees die net zo elegant gekleed terugkwam uit Parijs. Dat was in 1922. Dat zorgde voor enige opwinding en bewondering. Hij staat eigenlijk bekend als de eerste echte Sapeur. Ondanks de armoede en vrij instabiele situatie in Congo is dit (vrij gesloten) netwerk sterk en zien Le Sapeurs er onberispelijk uit. "Liever een prachtig pak dan eten", is hun motto.

Nog steeds hopen veel Sapeurs uit Brazzavile Congo hun geluk (en mooie pakken) te kunnen vinden in Parijs. Daarom dat je in de buitenwijken van Parijs ook regelmatig deze sharply dressed men tegenkomt.

Fotograaf Daniele Tamagni legde Le Sapeurs vast in een prachtig fotoboek: Gentlemen of Bacongo. Tamagni is van oorsprong kunsthistoricus. In dit boek wordt duidelijk de link zichtbaar tussen het koloniale verleden, de situatie nu en hoe deze subcultuur van binnenuit zich levende houdt. Ook religie speelt een belangrijke rol. Dat zie je ook in Parijs waar Le Sapeurs samen komen in de Congolese kerkelijke gemeenschap.

Om de regels van een echte Sapeur te weten, hier staan ze op een rijtje.
Ik wil het boek. Leuk kerstcadeau...

Things that make you go Zut Alors!

2009-12-04T01:48:00.000-08:00

Nou, spuit 11 had eindelijk tijd om rustig The September Issue te kijken. Wat heb ik geleerd?

1. Als je graag wilt zweten, doe het dan in stijl.
2. Anna Wintour is niet alleen niet zo aardig, maar ook enorm professioneel.
3. Kill your darlings levert inderdaad een beter geheel op.
4. Er is niemand die beter de essentie en creativiteit van mode begrijpt dan Grace Coddington.
6. Jim Noir maakt echt hele fijne muziek!

My Christmas Wishlist

2009-11-27T06:58:00.000-08:00

Nu Oprah dit jaar niet haar (vooral bij het bezoekende publiek) geliefde 'Oprah's Favorite Things' show doet (je weet wel, die aflevering waarbij je nog nooit zoveel gillende vrouwen in een ruimte hebt gezien), maken we zelf maar een top 5-lijstje.

5. Burkha Barbie, van de Italiaanse designer Eliana Lorena voor Mattel.

Leuk leuk, ik weet alleen niet of je erbij moet vermelden dat Barbie ongehuwd samenwoont met een meneer die meer van mannen houdt...

4. The Twitterpeek

Speciaal voor de freaks die tijdens een borrel alleen maar op hun Iphone zitten te twitteren (oh, woord van het jaar!). Met deze gaat het nog veeeeel makkelijker.

3. Oorwarmers

Beeld: Tokyofashion
Cute! En je kent het spreekwoord: Een dag koude oren, is een dag niet geleefd.

2. The Dutchess, ontwerp van Wytze van Mansum voor Cannondale

Ik heb vier woorden: Love it, Want it!

1. Dress Jean Charles de Castelbajac

Oooooooooooooooooo. Ik geloof dat ik de voorliefde voor panterprintjes van mijn moeder heb geërfd.

Things that make you go Zut Alors!

2009-11-26T03:39:00.000-08:00

Ik denk dat ik de bloemetjes en de bijtjes inruil voor het grotere werk. Deze zijn echt te cool.

New Kids van New York

2009-11-18T03:01:00.000-08:00

Vette serie in de Dazed van deze maand. Geïnspireerd door Larry's Clark Kids, is fotografe Danielle Levitt op zoek gegaan naar de New Kids. De 'kids' zijn allemaal minder rebels dan die uit 1995. Ze interesseren zich meer voor fotografie en (straat)kunst dan voor skateboarden en hebben een duidelijkere visie op hun toekomst. Toch blijft de New York Kid een apart geval.

Danielle Levitt, New Kids, Dazed november.

"Although New York has a buzz that is incomparable, that same buzz kind of drove me out of the city. By time I was 15, I was tired of the drone, and wanted a new scene. I was tired of the pretentious art folks walking around the village, and I moved to Lake Placid and more or less started over."
Basie, 20 jaar.

"In NY there is this constant feeling that when you choose to do one thing you are neglecting to do 1000 other things more you realize the potential of NY city."
Walker, 18 jaar.

I don't know this person

2009-11-18T02:33:00.000-08:00

Woord van jaar volgens het The New Oxford American Dictionary is: 'unfriend'.
Eerst benoemd door Facebook, waar mensen zonder nadenken iedere uitnodiging aannamen om vervolgens toch weer flink te schrappen in het bestand. En daarna de term voor een trend onder jongeren (unfriending) om ook op sociale netwerken alleen je echte vrienden te behouden.

Eigenlijk verbaast het me dat er zo weinig merken mee aan de haal zijn gegaan. En enige, echt opvallende en succesvolle virale campagne was van Burger King. Zij introduceerde op Facebook de app Sacrifice your Friends. Wie 10 vrienden uit zijn contactlijst delete kreeg een gratis Whopper. And in the end, Facebook® has disabled WHOPPER® Sacrifice after your love for the WHOPPER® Sandwich proved to be stronger than 233,906 friendships...
Dat zegt genoeg niet?

Recessiesieraad

2009-11-11T02:52:00.000-08:00

Het is een ode aan de cijfers achter onze economie, deze sieraden van The Jewellery Plot. Erg vet. Ik wil die zilveren wel graag hebben, gebaseerd op de olieprijs per vat. Jammer dat ik ook een aardige grafiek zou kunnen tekenen van 'de economie in Huize Zut Alors' en deze ketting 220 pond kost...

Aai poesje, rotkat...

2009-11-10T09:15:00.000-08:00

Eigenlijk ben ik er te oud voor. Zo veel te oud dat ik zelf de beslissing nam dat ik er te oud voor was. Net zo als dat ik geen jasjes met losse naden, All Stars met gaten of jeans met gestopte slijtplekken meer aantrek. Maar soms stroomt het bloed waar het niet gaan mag. En dit jaar is het ook wel moeilijk om het te vermijden... Dus zo'n portemonneetje, dat kan niet meer

Maar G-Shock én Hello Kitty? Wetenschappelijk is min en min plus...
Dus dan mag het toch wel weer.. Daarnaast is de verkopende partij Colette. En Hello Kitty heeft dit jaar toch echt meer kaarsjes uitgeblazen dan ik...

Meggings

2009-10-28T06:36:00.000-07:00

In Tokyo draaien jongeren hun fijne handjes niet om voor een beetje mode-experiment. Denk Harajuku, de wijk waar de subculturen Gothic Lolita's en Cosplay praktisch zijn geboren. En dus kijk je naar jongeren in Tokyo om te weten wat eventueel volgend jaar hier het nieuwe mode-item gaat worden. Misschien deze wel: de megging. Een legging voor mannen. Te dragen onder korte broek of driekwartbroek. Ik zeg geinig, dat de Nederlandse man daar nog niet eerder op is gekomen.

Love the suit!

2009-10-21T05:34:00.000-07:00

Je bent acht jaar, je vader schrijft een van de beste en best gestylde televisieseries, je houdt onder andere van Frank Sinatra en Bob Dylan en je bent nogal eigenzinnig. Grote kans dat je dan de meest stijlvolle achtjarig op Amerikaanse bodem bent. Ontmoet Arlo Weiner, zoontje van de geestelijk vader van Mad Men Matt Weiner. Die heeft zijn stijl genetisch doorgeschoven naar Arlo. Arlo loopt bijna altijd in pak. Combineert liefst verschillende patronen en houdt ervan te spelen met verschillende stijlen in zijn outfit. Hoewel hij de plank soms nog net misslaat gaat hij geen experiment uit de weg. Zijn inspiratie haalt hij onder meer uit pa's show en van Frank Sinatra. Het Amerikaanse GQ plaatste hem prominent in de rubriek Wear it Now. Arlo gaf zelf commentaar bij zijn outfits.

"My mom got the jacket for me—I love it because I love Frank Sinatra and this is like something he would wear. I wore the jacket with the pants because I like the different plaids together. I thought the blue in the necklace brought out the blue in the pants. It’s a blue orb with fire around it."

Het weggeblogde individu

2009-10-02T02:00:00.000-07:00

Meisjes in Utrecht: beetje Harayuku, beetje scenekids, met Japanse popmuziek op de telefoon.

Toen eind jaren '70 de video het einde betekende voor de Radiostar, wisten we nog niet dat ruim twintig jaar later internet hetzelfde zou doen voor de 'uniqueness' van het individu. Dankzij internet zijn de extreme uit het straatbeeld verdwenen.
Zodra iets aparts zijn nek uitsteekt, wordt het opgepikt, toegeëigend en gecommercialiseerd door grote merken. Customizen, Do it Yourself, Do it Ourselfs, Co-creatie: het werd bij het ontkiemen al afgepakt door grote merken en verwerkt is zogenaamde 'unieke producten'. Van schoenen Nike tot tassen en van albums tot boeken, je kon het allemaal helemaal 'uniek' maken.

Streetstyle blogs
Toen kwamen de bloggers. Zij beïnvloedde ineens kennis, stijl en de publieke opinie. Ze gingen de straat op om mensen te fotograferen die anders waren, of maakten foto's van bezoekers van hippe feestjes. Overal ter wereld kon je ineens zien wat de incrowd van New York droeg op hippe modefeestjes. Het modebeeld op straat evalueert daarmee zo veel sneller. In plaats van dat iedere stad zijn een eigen stijl heeft omdat ideeën daar gezaaid worden en groeien om vervolgens meegenomen te worden naar andere steden, haal je nu je mode-informatie gewoon met een muisklik van over de hele wereld. Geen modeshow in maart die het septembernummer nog haalt, alles staat binnen 12 uur op internet. Dat was zelfs zes jaar geleden nog anders.

Subcultuur
Ondanks dat het wereldwijde web geweldig is voor je informatie en je kennis lijkt het soms ook de nagel aan de doodskist van subculturen. Zodra een groep zich af wil scheiden van de massa door een lifestyle neer te zetten (kleding, muziek, ontmoetingsplaatsen), worden deze wereldwijd bekeken en overgenomen. En dat gaat heel snel. Ook jongeren zoals de hipsters, die varen onder de geuzenvlag 'wij horen nergens bij en zijn géén subcultuur, maar onszelf' hebben binnen no time het straatbeeld en de commercie veroverd. Het kleurt het straatbeeld als je een groepje jongeren zoals op de foto ziet lopen. Ook al zijn ze weer onderdeel van een of andere snelgroeiende subcultuur, ze steken voor nu met hun kop boven het maaiveld. Als niemand nou hun foto twittert of hyvesd, blijven ze misschien wel heel even de enige in een Hello Kitty pak...

Ouwe stinkerds en herriemakers

2009-09-30T02:30:00.000-07:00

Wat zeggen ouderen als je vraagt wat ze van jongeren vinden? Over het algemeen zijn ze niet heel positief: "ze kunnen niet spellen door het texten, ze waarderen hun leven niet, ze zijn lui en ze maken herrie." Hé, waren dat niet dezelfde klachten van 20 jaar geleden? Things never change... Wat zijn de klachten van jongeren over ouderen? "Ze ruiken naar oude Sushi, ze klagen veel, ze zijn altijd negatief over jongeren en ze zijn zo doof dat ze hun eigen scheten niet horen." Hé, things really never change.

Een vette site, waarop grondig straatonderzoek is gehouden naar de vooroordelen over elkaar is I hate Young Poeple: over Britney en Paris, over daten en rapmuziek of operamuziek. Wil je zelf even zeiken? Dan kun je je eigen video uploaden.

Nog even een leuk grapje over jongeren:

SuperModeSerie

2009-09-29T03:29:00.000-07:00

She-Ra wears: Jacket & Top - H&M, Jeans - April 77, Shoes - Vintage
Bron: Adrian Riemann

Persoonlijk word ik niet meer warm van en 'model tegen berghut met nieuwe wintertrui'. Ik snap het wel, modeseries schieten is ieder seizoen jezelf weer uitvinden, maar het blijven vaak 20 pagina's het-moet-maar. Wanneer magazines of kunstenaars met een ander oog naar modeseries kunnen kijken, krijg ik mijn onderbuikgevoel terug, ik houd per slot van rekening van kleren. Illustrator Adrian Riemann geeft mij dat gevoel. Zelf benoemt hij het als zijn grootste project tot nu toe. Ik vind het vooral gaaf hoe hij op een andere manier mode presenteert. Zijn Masters of the Universe modeserie is hier helemaal te zien.

Een geel voetje, of rood, of blauw

2009-09-28T02:34:00.000-07:00

Gaat de gekleurde sok dé nieuwe accessoire deze winter worden (m&v)?

Een stijlvol alternatief om op koudere dagen de opgerolde pijpen van chino's en pantalons van afgelopen zomer te dragen. Liever GEEN gekleurde panty's. Gele of blauwe benen is weer gewoon voor tieners. Sokken met een printje mogen dan weer wel... Ja leuk, felle sokken onder saaie grijze, blauwe of zwarte winterjassen!

Science is real

2009-09-28T02:12:00.000-07:00

Met teksten als: 'There is only one thing I like and that is whitstling in the dark' en 'He lets the content of the bottle do the thinking' is het niet moeilijk een favoriete band van me te worden, maar They Might be Giants zijn ook in muziek componeren vrij uniek. Inmiddels zijn ze al een tijdje bezig muziek voor kinderen te maken, waaronder dit project: Science is Real. Met liedjes over onder meer de elementen. Nog net zo helder qua tekst en uniek qua muziek als ze voor volwassenen maken. Een leuke manier om kinderen met wetenschap in aanraking te brengen.

Sonia & de keten

2009-09-28T00:47:00.001-07:00

Sonia Rykiel (samen met dochter Nathalie Rykiel) mag zich de nieuwe 'guest designer does H&M' noemen. Das leuk. Zeker voor ons, want naast de 'Holliday Season' collectie doet ze ook een gebreide collectie voor het voorjaar 2010. En dat is precies waar Rykiels geweldige talenten liggen. Ze begon haar carrière per slot van rekening breiend om zichzelf bezig te houden tijdens haar zwangerschap. Dankzij haar typisch Franse snit, niet zakkerig en zeer elegant, en haar immer flamboyante voorkomen heb ik voor het eerst sinds V&R weer zin in een H&M-designer collectie. (ok, de suède jurkjes van Jimmy Choo zijn inderdaad erg mooi...)

Spike Jonze loves us so

2009-09-25T00:59:00.000-07:00

Toen ik 5 of 6 was, zag ik voor het eerst Max en de Maximonsters, in een kinderopera van Olivier Knussen. Het was mijn eerste kennismaking met Where the Wild things Are, het beroemde kinderboek van Maurice Sendak. Nu zit ik echt dagen te tellen tot ik naar de bioscoop kan voor Spike Jonze z'n verfilming. Het is al bijna janken zo mooi als je de trailer kijkt.

Where the wild things are heeft ook een eigen blog, met Spike Jonze aan 't roer: We Love You So. Het geeft een indruk van alle kunstenaars, ontwerpers, schrijvers en vele anderen die achter de schermen hebben meegewerkt.

Afrikaanse mode

2009-09-15T05:21:00.000-07:00

Tijdens de NY Fashion Week showde het Arise: African Promise Collective, bestaande uit vier Afrikaanse ontwerpers hun collecties.

Het was een mooie show, met shique jurken en glanzende pakken. Opvallend vond ik dat één ontwerpster, Lisa Folawiyo, authentieke Afrikaanse prints en stoffen in haar collectie heeft gebruikt.
Ik bedoel daarmee niet dat ik vind dat iedere Nederlandse ontwerper ook met spiegeltjes en Delfts blauw aan de slag moet, maar het is opvallend omdat bijvoorbeeld wax-stoffen nog een hele duidelijk binding hebben met hoe (vooral Midden) Afrikaanse jongeren zich kleden. Je zou verwachten dat het dus een belangrijk thema zou zijn bij meer ontwerpers.

Creatieve mix
Fabienne is een vriendin die een heel bijzonder project heeft gedaan over kleedgedrag van jongeren in Ghana. Haar 'antropologische modeproject' kreeg de titel: Dressed like a Coca Cola bottle. Een van de mooiste uitkomsten van haar verhaal vond ik dat jongeren tweedehands kleding, met herkomst Amerika en Europa, mixen met traditionele waxes. Vaak is de reden dat jongeren niet genoeg geld hebben om Westerse kleding aan te schaffen waarmee zij zich graag kleden naar hun voorbeelden (rappers bv). Maar ook zijn jongeren trots op hun eigen traditionele kleding. Deze kleding dragen ze namelijk nog regelmatig bij feestelijkheden of in familiare sfeer. Hun creatieve manier van kleden is dus een beetje van hunzelf en een beetje van het Westen, zonder je eigen roots te vergeten. En het laat heel duidelijk zien dat je met traditionele klederdrachten er nog steeds heel mooi en modern uit kan zien. Daar kunnen ze in Spakenburg nog iets van leren.

Claim it!

2009-09-11T03:14:00.000-07:00

Over briljante campagne-concepten: deze jongens (Morten Halvorsen and Hallvard Fjeldbraaten, studenten aan de Westerdals School of Communication) hebben dit concept bedacht voor Element Skatboards en daarmee (terecht) veel reclameprijzen gewonnen.

It is all coming back to me now

2009-09-09T08:33:00.000-07:00

Natuurlijk rouleert een modebeeld; alles komt ooit terug. Menig ontwerper neust dan ook met regelmaat in een vintageshop om inspiratie op te doen voor een nieuwe collectie. Per slot van rekening zijn de mooiste ontdekkingen binnen het mode-ontwerpen al decennia terug gedaan.

Maar het viel me ineens op dat Marc Jacobs en Christophe Decarnin uit dezelfde tijd inspiratie putten.
Komt het omdat ze beiden rond die tijd modegevoelig werden (ze zijn allebei uit mid jaren '60)? Ik vond het wel opvallend, maar misschien ook niet.

Van Decarnin weten we dat hij geïnspireerd is door Mugler en de grote schouders waren al zijn proefballonnetje van vorig jaar. Maar het blijft grappig hoe mode zichzelf steeds weer uitvindt.

De ene dode is de andere niet

2009-09-09T08:11:00.000-07:00

Waarom dit wel:

Bron: de Pers

En dit niet:

Bron: AP Photo/Julie Jacobson

I am a plastic bag, helaas

2009-09-07T02:43:00.000-07:00

'I'm not a plastic bag' was twee jaar geleden ineens de It-bag. Het ontwerp van Anya Hindermarch was eigenlijk een statement tegen de plastic tassen die bij iedere aankoop weer worden meegegeven. Het was een samenwerking met We Are What We Do. De succesfactor van de tas was het ontwerp. Er werden zelfs fakes gemaakt, terwijl de tas maar vijf euro kostte.

De hype is voorbij, maar ik heb niet echt het gevoel dat we massaal zijn overgestapt op de recyclebare tas. Terwijl ik zelfs in Indonesië 'milieuvriendelijke' tasjes kreeg. En de gouden tas komt uit Londen, bij een kledingwinkel gekregen, ook geen plastic en - ondanks dat ie goud is - ook nog leuk genoeg om te gebruiken als je boodschappen doet. Je ziet het in Nederland nog echt te weinig. Enkele kledingwinkels doen wel aan papieren of canvas tassen, maar dat zijn vaak exclusievere winkels. Zelfs H&M doet nog aan plastic..

Beetje jammer dus, maar ik zag wel deze oplossing: De Stretch Bag. Een tas gemaakt van een oud billboard..!! En de tas kan ook nog eens 15 kilo dragen. Ik weet alleen niet hoe je zo'n ding hip krijgt, het ziet er namelijk niet uit, maar het is wel heel leuk geprobeerd.

Wilt u even poseren?

2009-08-25T12:43:00.000-07:00

Martin Bril schreef er ooit in een column (VK Magazine) over, mensen die met een fototoestel de straat op gaan om iedereen te fotograferen die er net ff anders uit ziet. Dat Amsterdam ermee werd overspoelt, tegen de wil van Bril natuurlijk. Maar een enkeling wist van die hobby een ware kunstvorm te maken, zoals The Sartorialist. The Sartorialist houdt van mooie mensen met een eigen stijl. Daar houd ik ook van, daarom dat ik van Scott Schuman zijn blog en nog meer van zijn eerste boek houd. Zijn foto's geven het gevoel van een mooie, wollen nieuwe wintertrui die in je kast ligt te wachten op de eerste koude dag. Echt een must om zijn boek, met alleen maar straatfoto's door te kijken.
The Sartorialist - Scott Schuman.

Als je een kutdag hebt gehad...

2009-08-25T08:29:00.000-07:00

Of gewoon om dit gevoel.

Tappen is het nieuwe .. dansen?

2009-08-17T09:16:00.000-07:00

Zo vet hoe die gasten kunnen klepperen! Ik zag ook ergens dat er in Toronto en Chicago speciale avonden worden gehouden, waarbij jongeren in jazzclubkostuum samenkomen om te tappen en dansen en rappen en feesten en waar beatboxers het opnemen tegen tappers.

Netwerken = zweten, ook in spandex

2009-08-13T05:38:00.000-07:00

Bron: www.nytimes.com

Dit is geen foto van medewerkers van een American Apparel winkel, waarop opper-Tri-Blend-nerd Dov Charney hoofdjes wegstreept van te lelijke werknemers. Deze Lycralovers zijn deelnemers van de Sweaty Sunday, een klasje onder leiding van choreograaf en artiest Ryan Heffington. Iedere zondagmorgen dansen ze samen in de Foresight Studios in Los Angeles. Deelnemers zijn vooral fotografen, designers, journalisten, modemensen enmeer onskentons. Een soort netwerkklasje dus. Na golven en hardlopen de nieuwe manier van actief netwerken? In ieder geval veel leuker.

Identiteitscrisis voor gevorderden

2009-08-12T03:28:00.000-07:00

Bron: www.jamescohan.com

De Engelse Nigeriaanse kunstenaar Yinka Shonibare is al jaren bezig culturele grenzen te verkennen, met fascinerend resultaat. Zijn foto’s installaties en beelden zijn echt vet en intrigerend om te zien en de thema’s van zijn werk erg actueel. “De zoektocht naar authenticiteit binnen een cultuur is een nobel streven, maar in realiteit is het bijna onmogelijk. Er is bijna geen cultuur te vinden die compleet authentiek is.” Een (beetje vrije) vertaling van een van zijn uitspraken die typeert met welke gedachte hij zijn kunst maakt.
In zijn werk mixt hij invloeden uit de Franse Revolutie, de Victoriaanse tijd, de tijd van de kolonisatie, de Afrikaanse Diaspora en Afrikaanse cultuur. Opvallend zijn de steeds terugkerende Afrikaanse Waxes (stoffen), oorspronkelijk gemaakt in en geïntroduceerd door Nederland, die zijn verwerkt in kledingstukken of interieur. Dat is zijn meest duidelijke onderstreping van zijn statement over authenticiteit. In een interview zegt hij hierover: “..The Fabrics I use.. Obviously that came from the fact, my background is Nigerian and when I was in Art School my work was very political and I was making work about the Perestroika in Russia. And one of my teachers said ‘you are African, why don’t you make authentic African art?’ So I wandered what he meant with authentic African Art. So I went to Brixton market and bought some fabrics and start asking about them. And they told me they were made in Holland. ... When we see those fabrics we think of Africa, not necessarily of Holland or Indonesia. And so I like the fact that something which is supposed to be African does carry al of this local transactions. Authenticity is basically what you create.”

Een overzicht van Shonibares werk is nu in New York en vanaf november in Washington te zien.

Yes please, gimmi Face!

2009-06-03T07:49:00.000-07:00

Ondanks allergie-aanval van het stof, heb ik hem er even bij gepakt: mei 2004, de laatste The Face. Kelis en Andre 3000 sieren de cover in een Egyptisch tafereeltje met Andre even stylish als altijd met een gouden pruik.
Het was het tijdschrift met de vetste interviews, de vetste fotoreportages (mode én mensen), nieuwste creatieven en als tijdschrift van het begin tot het einde leuk om te lezen, en dat komt nog weinig voor deze tijd. Tevens het enige magazine dat weg kwam met 'up' en 'down' lijstjes (Up: smoking pipes. Down: giantism. Briljant..)

Maar The Face komt misschien terug, in ieder geval het merk. Nieuwe uitgeverij Bauer Media is bezig te kijken hoe ze (natuurlijk zonder verlies te lijden) het merk opnieuw in de markt kunnen zetten.

Ik heb nog maar even de cover ingescand en nu maar hopen dat iemand zijn portemonnee wil trekken...

I heart New York

2009-05-15T07:34:00.000-07:00

The Lost Tribes of New York City from Carolyn London on Vimeo.

Soms zijn filmpjes met zoveel liefde en toewijding gemaakt. Deze is echt gaaf. “Urban Anthropologists, Andy and Carolyn London interview some of New York City’s more overlooked citizens.”

Concrete Garden

2009-04-09T06:30:00.000-07:00

Het zijn de Robin Hoods onder de tuiniers. De idealisten met groene vingers. Mensen die een grijze horizon liever iets groener hebben. Het zijn ook steeds meer jongeren die zich er mee bezig houden. Urban art? Of een groen hart? Steeds meer steden worden onder handen genomen door guerilla gardeners. Het enige dat je nodig hebt, is een schepje, aarde en een paar plantjes of zaden. Door een paar stenen te verwijderen, creëer je een tuintje. Sommige guerilla gardeners eigenen hele stukken grond in de stad toe en houden dit jaren bij.

(Beeld via Beyond the Beyond)

Het is de ultieme manier om de stad groen te houden en verwaarlozing tegen te gaan. En als er een schutting staat, is de zaadbom de meest makkelijke manier om braakliggend terrein te verfraaien.